"Ja to ktoś inny. Septologia 3 - 5" Jon Fosse

8/10
   
    Po niebywale wciągającej książce "Drugie imię", będącej pierwszą i drugą częścią septologii Jona Fossea, miałam ogromną przyjemność zanurzyć się (tak! zanurzyć! słowo "przeczytać" nie oddaje tego stanu) w tomach trzecim, czwartym i piątym. Autor zebrał je razem i zatytułował "Ja to ktoś inny".
     Od wydarzeń z poprzedniej części minęła dosłownie chwila. Zbliża się Boże Narodzenie i przyjaciel Aslego wybiera obraz dla swojej siostry. Na każde święta obdarowuje ją dziełem stworzonym przez sąsiada. W tym roku decyduje się na dwie przecinające się linie, ale Asle z jakiegoś powodu nie chce rozstawać się z tym obrazem.
     Również, jak co roku, malarz zawozi swoje dzieła do galerii w mieście. Chce też odwiedzić swojego imiennika i sobowtóra, który w ciężkim stanie przebywa w szpitalu. W międzyczasie snuje opowieść o czasach kiedy był młody. Wspomina skomplikowane relacje z rodzicami, trudności w szkole, początki alkoholizmu oraz pierwsze spotkanie z drugim Aslem... tak bardzo do niego podobnym.
     Brak kropek nie był już dla mnie zaskoczeniem ani problemem. Wręcz przeciwnie! Od pierwszej strony przepadłam i pozostałam w zachwycie do końca. Genialne jest to, że liczne powtórzenia czy dość powolna akcja, nie były dla mnie męczące. To co w innych powieściach jest wadą, w tym przypadku okazało się mocną stroną i czymś co wyróżnia tę książkę na tle innych.
     Wydarzyło się coś jeszcze! Zazwyczaj kolejne części cyklu są tak samo dobre, albo słabsze od pierwszej. Tutaj sytuacja jest inna, ponieważ książka "Ja to ktoś inny" jest lepsza niż "Drugie imię". Możecie sobie tylko wyobrazić, jak bardzo czekam na część szóstą i siódmą. Mam podejrzenie graniczące z pewnością, że mój zachwyt sięgnie zenitu. Czytajcie!

Wydawnictwo ArtRage
Stron: 232

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Lato tajemnic" Tess Gerritsen

Obraz
9/10      Lato to moja ulubiona pora roku, a Tess Gerritsen jest jedną z moich ulubionych pisarek. Jak się czułam czytając jej najnowszą książkę pt. "Lato tajemnic"? Wyjątkowo dobrze... nie mogło być inaczej.      Suzanne z córką Zoe i mężem przyjeżdżają do domu sąsiadującego z Dziewiczym Stawem. Kiedy rodzina jej męża przygotowuje się do ostatniego pożegnania seniora rodu, wydarza się tragedia i nastoletnia Zoe znika bez śladu. Jako że dziewczynka uwielbia pływać istnieje ryzyko, iż utonęła w pobliskim stawie. Ale to tylko jedna z teorii. Rodzina zaginionej wierzy, że  miejscowa policjantka Jo Thibodeau odnajdzie Zoe całą i zdrową. Do poszukiwań włączają się również emerytowani agenci CIA.      "Lato tajemnic" stanowi drugą część cyklu "Klub Martini". Po doskonałym pierwszym tomie pt. "Wybrzeże szpiegów", tym razem również się nie zawiodłam. Dostałam wszystko czego wymagam od dobrego thrillera. Było zaginięcie dziecka (uwiel...
Czytaj więcej

"Połamany celibat" Monika Białkowska

Obraz
7/10      Przejść obojętnie obok książki o księżach? W moim przypadku to mało prawdopodobne. Dlatego "Połamany celibat" Moniki Białkowskiej zagościł na mojej półce, a ja miałam przyjemność zagłębienia się w interesującej lekturze.       Wyobrażam sobie, że bycie księdzem nie jest łatwe. Często zastanawiam się, czy są tacy kapłani, którzy przestrzegają wszystkich zasad narzuconych przez Kościół. Pewnie są, ale to z pewnością wyjątki. Najtrudniej jest przecież żyć w samotności, bez miłości i bliskości ukochanej osoby. A właśnie tego zakazuje celibat. I o tym jest ten reportaż. O potrzebie bycia z drugą osobą i związanymi z tym konsekwencjami.      Autorka zapisała na kartkach swojej książki piętnaście opowieści, których wspólnym mianownikiem jest złamany celibat. O swoim życiu mówią zarówno byli księża, jak i ich byłe lub obecne partnerki. Ukrywanie miłości przed parafianami, decyzje, które należy podjąć, choć wydaje się, że żadna n...
Czytaj więcej

"Proste równoległe" Agata Romaniuk

Obraz
3/10      Książkę Agaty Romaniuk "Proste równoległe" przeczytałam w ramach Dyskusyjnego Klubu Książki. Niestety nie przypadła mi do gustu i znalazłam się w grupie klubowiczek, które tę pozycję mocno skrytykowały. Cóż... bywa i tak.      Wanda i Marta. Dwie kobiety tak różne i równocześnie tak bardzo podobne. Na pewno łączy je miłość do skrzypiec. Ta pierwsza udziela drugiej, dużo młodszej dziewczynce, lekcji gry na tym cudownie brzmiącym instrumencie. Poznajemy historie z ich życia, miłosne wyboje i przede wszystkim emocje targające kobietami postawionymi przed życiowym wyborem. Każda w innej, rządzącej się swoimi prawami epoce. Jest też odwieczne pytanie: czy żeby zrobić światową karierę, trzeba poświęcić wszystko?      Ogromny potencjał, świetny temat mistrzyni i uczennicy (wielokrotnie spotykany w literaturze), a jednak rozczarowanie na całej linii. Powiedzieć, że kompletnie się w opowieści pogubiłam, to jakby nic nie powiedzie...
Czytaj więcej