Zaczytana po uszy

10/10      Ogromna ilość zachwytów nad powieścią "Światłoczułość" spowodowała, że nie mogłam pozostać w grupie osób, które jej nie przeczytały. Byłam też przekonana, że po lekturze rozpoznam kto kryje się pod pseudonimem Jakub Jarno.      Wojna. Czy może być coś gorszego? Być może tak, ale kiedy jesteś dzieckiem i wojna zabiera Ci wszystkich i wszystko co kochasz, nie ma większej tragedii. A wojna to przecież ludzie. I właśnie ludzie mordują rodzinę chłopca i resztę mieszkańców wioski. Jemu życie ratuje Żerka, dziewczynka, która zjawia się w miejscu wypasu krów, jak anioł stróż. Przez moment mają tylko siebie. Trzeba uciekać, ukryć się, przeżyć... a przecież są tylko dziećmi. Los rozdzieli ich drogi, ale nie serca.      Nie znajduję słów. Chciałabym opowiedzieć o emocjach, jakie towarzyszyły mi podczas czytania i które wróciły teraz, kiedy to piszę, ale nie potrafię. Co mogę napisać o książce, która już na osiemnastej stronie rozd...

7/10      Nikogo już nie dziwi, że tragedie dzieję się obok nas, często za ścianą. Książka Justyny Kopińskiej "Polska odwraca oczy" wydana w 2016 roku zmusza do spojrzenia na koszmary sprzed lat, bez odwracania oczu.      Szesnaście reportaży. Każdy budzący grozę i wyzwalający skrajne emocje. Dla mnie najtrudniejszy jest pierwszy. Głos ma w nim kobieta, która pokochała Mariusza Trynkiewicza i została jego żoną. Nóż w kieszeni się otwiera podczas czytania, jaki on jest wspaniały i jak niesłusznie został skazany. Twierdzi ona również, że zamordowani chłopcy sami byli sobie winni i dobrze, że zginęli, bo mogli wyrosnąć na złych ludzi. Nigdy nie zapomnę tego reportażu. Cały czas zastanawiam się, co ta kobieta ma w głowie, bo każdy normalny człowiek wie, że Trynkiewicz, to bestia.      Pozostałe reportaże również jeżą włos na głowie. Pokazują obraz Polski, w której nie chce się mieszkać. Kolesiostwo, zamiatanie istotnych spraw pod dywan, chronieni...