Zaczytana po uszy

8/10      "Mój dom" - jaki piękny i przywołujący ciepłe myśli tytuł. Tak można pomyśleć jeśli nie zna się twórczości Tomasza Sablika. Ja czytałam jedną z jego wcześniejszych książek, więc tytuł mnie nie zwiódł i wiedziałam czego mogę się spodziewać.       Kiedy Edward z rodzicami wprowadza się do domu dziadków, ma mieszane uczucia. Zaczęły się wakacje, chłopiek skończył drugą klasę, a przeprowadzka oznaczała zmianę szkoły i nowych kolegów. Ale wcześniej czeka go poznanie nowego domu, a nie jest on zwyczajny. Dziadek też nie jest przeciętny. Zna magiczne sztuczki, które fascynują, ale też niepokoją wnuka. Chętnie przekaże chłopcu tajemnicę magii. Cena, którą Edward będzie musiał zapłacić jest bardzo wysoka.      Czego w tej książce nie ma i co tu się dzieje! Jestem pod wrażeniem. Ja, która nie lubię horrorów, bo później się boję, czytałam "Mój dom" z zachwytem. Elementy grozy są, ale w dawce, która nie przyprawiła mnie o zawał...

7/10      Nikogo już nie dziwi, że tragedie dzieję się obok nas, często za ścianą. Książka Justyny Kopińskiej "Polska odwraca oczy" wydana w 2016 roku zmusza do spojrzenia na koszmary sprzed lat, bez odwracania oczu.      Szesnaście reportaży. Każdy budzący grozę i wyzwalający skrajne emocje. Dla mnie najtrudniejszy jest pierwszy. Głos ma w nim kobieta, która pokochała Mariusza Trynkiewicza i została jego żoną. Nóż w kieszeni się otwiera podczas czytania, jaki on jest wspaniały i jak niesłusznie został skazany. Twierdzi ona również, że zamordowani chłopcy sami byli sobie winni i dobrze, że zginęli, bo mogli wyrosnąć na złych ludzi. Nigdy nie zapomnę tego reportażu. Cały czas zastanawiam się, co ta kobieta ma w głowie, bo każdy normalny człowiek wie, że Trynkiewicz, to bestia.      Pozostałe reportaże również jeżą włos na głowie. Pokazują obraz Polski, w której nie chce się mieszkać. Kolesiostwo, zamiatanie istotnych spraw pod dywan, chronieni...